Vandaag was ik in een stoffenzaak om een paar
knoopjes uit te zoeken waar ik een wat speldenkussens mee wil afwerken. Bij
het afrekenen vertelde de meneer bij de kassa mij dat ik een bijzonder goede
keuze had gemaakt: “Echt handwerk mevrouw, deze worden niet meer gemaakt. Dat
wordt een museumstukje dat u gaat maken.” Van schrik kocht ik de laatste 3
knoopjes die nog in het buisje zaten dan ook maar. En door mijn hoofd schoot al
snel de gedachte: ‘o jee, te mooi om te gebruiken?’
Vroeger spaarde ik voor die kleine bijzondere dingen, en die werden dan continue gebruikt. Zoals mijn dagboeken. Alle exemplaren heb ik nog in de kast staan, hieronder de eerste 3 – helemaal volgepend met her en der zelfs foto’s of wat ansichtkaarten ingeplakt.
Op een gegeven moment begon ik wat meer te verdienen en kon ik het mij vaker veroorloven om van die bijzondere dingen aan te schaffen. Met als gevolg dat ik meestal al weer nieuwe mooie dingen tegenkwam voordat die oude al helemaal op waren. En dus ben ik niet helemaal verbaasd dat dat met lapjes ook zo blijkt te werken. Alleen kom ik nu ook de variant tegen waarbij ik de lapjes zó mooi vind, dat ik ze maar blijf bewaren voor een zich nog aan te dienen heel bijzonder project waar ze volledig tot hun recht komen. Hier een inkijkje in een deel van m’n afgezonderde stash:
Tot nu toe is het in de 3,5 jaar dat ik quilt 1 keer gelukt om de stapel ‘te mooie stofjes’ aan te breken. Ik was ingegaan op een verzoek van Jantine (hier) om een nieuw patroon voor een tas uit te proberen. En of dat alsjeblieft al snel kon. Mooi excuus om de bestaande schatten aan te breken. En in een stoere bui pakte ik zomaar de doos ‘bijzonder’ op tafel en pakte ik daar een aantal FQ’s uit. Mijn adem ging sneller, mijn hand beefde wat en in mijn achterhoofd hoorde ik zo’n stemmetje: ‘Weet je het zeker? Ga je echt deze stoffen aansnijden nu?’ En ik zette door.
En wat ben ik daar achteraf blij mee. Ik gebruik de tas bijna dagelijks en zo zie ik de stofjes vaak om me heen en kan ik ze elke keer ongegeneerd aaien. De stapel lapjes heb ik weer bij elkaar opgeborgen en bij een tweede patroon van Jantine heb ik ze ook weer tevoorschijn getoverd. Heerlijk: 2 tassen met een groep favoriete lapjes...
Dus toen die aardige meneer mij er vanmiddag op attent maakte hoe enorm bijzonder de uitgezochte knopen waren nam ik mij direct voor: snel gebruiken in een project met de mooie lapjes, anders blijven ze maar in een zakje zitten. Morgen gauw een eerste speldenkussen maken, of toilettasje. Maar eerst nog even peinzen over welke mooie lapjes daarvoor uit de doos mogen.
Hebben jullie ook zo’n set lapjes die te mooi zijn om zomaar ergens in te stoppen en die wachten op dat bijzondere project? Stuur foto’s (marjolein.denboer@ziggo.nl) – ik ben nieuwsgierig. Misschien moet ik ook maar even wat lapjes uit de bijzondere stapel verhuizen naar de Mysterie Quilt doos.
Lieve quiltgroeten,Marjolein











